هر كسى را وظيفه و عملى است
رشته‏اى پود و رشته‏اى تار است
وقت پرواز بال و پر بايد
كه نه اين كار چنگ و منقار است
روزها و لحظه‏هاى جوانى لبريز از زيبايى، هيجان، نشاط، احساسات و لذت‏هاى متنوع از تفريح و شادى، شيك‏پوشى و آراستگى، ميهمانى‏هاى پر خاطره و مسافرت‏هاى شيرين و لذت‏بخش است .
در بيشتر جوانان، احساسات مبناى اراده كارها قرار مى‏گيرد و تنها لذت و خوشى هر روز نخستين هدف مى‏شود، بى‏آنكه به فردا و فرداهاى زندگى توجه شود و يا كارى براى روز نياز و احتياج انجام شود. از اين‏رو «راحتى»، «تنوع‏طلبى»، «سنّت‏شكنى» و «بى‏توجهى به هنجارهاى خانواده و جامعه» به دور از «بكن و نكن» و «بايد و نبايد» مطلوب و محبوب نسل جوان است. جوانان روى خوش نسبت به «تكليف»، «وظيفه» يا «مسئوليت» در زندگى نشان نمى‏دهند و از هر گونه گفتار و رفتار يا بينش و روش محدودكننده‏اى گريزان هستند

درویش خرقه ای هزار میخ پوشیده بود.

ذکر می گفت و می رفت و فکر می کرد آسمان چه نزدیک است و خدا، توی مشتش.
فکر می کرد فرشته ها بال پهن کرده اند و او رویشان راه می رود.
فکر می کرد که چقدر فرق دارد با این، با آن، با همه کس.

از آنجا که «دوستی» یکی از فراگیرترین رابطه‏های انسانی میان مردم است، بجاست که این موضوع را با تأمل بیشتری مورد توجه قرار دهیم.
نعمتِ «دوست»
از قدیم گفته‏اند: هزار دوست کم است و یک دشمن بسیار.
دوست، همدم تنهاییهای انسان، شریک غمها و شادیها، بازوی یاری‏رسان در نیازمندیها، تکیه‏گاه انسان در مشکلات و گرفتاریها و مشاور خیرخواه در لحظات تردید و ابهام است.

قال امام صادق(ع): «اذا تزوَّج الرَّجل المرأةَ لمِا لهِا اَوْ جَمالها لم یُرزَقْ ذلک، فإن تَزَوَّجَها لِدینها رَزَقَّهُ اللّه‏ُ عزِّ و جَلَّ جمالَها و مالَها
امام صادق(ع) فرموده‏اند: هنگامی که مرد، زن را به خاطر ثروت یا زیبایی‏اش به ازدواج در آورد به هدفش نخواهد رسید، ولی اگر با او به انگیزه دین و ایمانش ازدواج کرد، خدای عز و جل، هم زیبایی و هم ثروت او را روزی‏اش، خواهد نمود.»

بد نیست تا کمی از خودم بگم: متاسفانه به علت اینکه ارتباط زیادی با جنس مخالف نداشتم و همیشه با محدودیت رو به رو بودم در پی اشنایی با دختر خانمی که ظاهرا مهربان بود و از نظر ظاهر هم چهره ای قابل قبول داشت رابطه عاطفی عمیقی با او بر قرار کردم. و چون نیتم سو استفاده نبود بلکه تکمیل روح خودم و رسیدن به تکاملی بود که وعده خداوند بوده است.

با وی عهد ازدواج بستم. حتی تا پیش از انجام قانونی عقد هم او خود را عاشق و علاقمند نشان می داد و اظهار می داشت که اصلا در فکر مهریه نیست و من نیز با توجه اینکه هدفم تشکیل زندگی بود اصلا به این مسائل فکر نمی کردم و تصور اینکه مهریه چه عواقبی خواهد داشت هم به هیچ عنوان به مغزم خطور نمی کرد تا اینکه در روز عقد و در محضر برادرش و خانواده اش گفتند باید به تاریخ تولدش برایش سکه تعیین کنم من شوکه شده بودم و مادرم گفت: مگر می خواهید دخترتان را بفروشید؟